Hoofd menu
Column

VRIJHEID

Vrijheid van meningsuiting vind ik nog steeds een goed streven.

Toch heb ik, net als de hele wereld, zich zorgen gemaakt over de gepleegde aanslagen in Parijs. De stad waar ik ooit als schooljongen doorheen trok. Er was geen sprake van romantiek. Er was sprake van een schoolreisje.

vrijheid van meningsuiting“Het komt nu wel heel dichtbij”, lieten mijn vrienden zich ontvallen. Gek genoeg voelde ik het niet zo. Ik schrok maar durfde eigenlijk niet verder te denken. Ik wil niet met angst door de Amsterdamse Kalverstraat lopen. De kranten, de interviews en de diverse analyses van deskundigen heb ik genegeerd. Laf misschien.

We strijden met elkaar voor vrijheid van meningsuiting, maar inmiddels bekijk ik ook de andere kant. Waarom willen wij met cartoons bepaalde groepen kwetsen?

Ik heb daar lang over nagedacht. Bepaalde mensen staan totaal anders in het leven dan wij. Ze geloven en leven op een totaal andere manier. Juist daarom vraag ik me af waarom we met simpele tekeningen mensen willen triggeren die het slecht met ons voor hebben.

Natuurlijk verafschuw ik hetgeen wat gebeurd is. Het is gewoon vreselijk dat het is uitgelopen op een aanslag met doden en gewonden. Een heftige aanslag wat ons weer aan het denken heeft gezet.

Maar daarna gaan we gewoon weer door. Onder het kopje ‘vrijheid van meningsuiting’ publiceren we weer een nieuwe spotprent. Op het journaal zag ik mensen in de rij staan voor het desbetreffende blad. De Bruna medewerker moest tot zijn spijt ‘nee’ verkopen.

Ik had zo graag gezien dat een grote groep mensen naar de regering was gestapt om te demonstreren tegen dit soort publicaties in plaats van te schieten. En misschien had de regering daarna de cartoons verboden. Waarom verbieden? Omdat het de verbroedering tussen diverse culturen in de weg staat.

Nu zullen velen het niet met me eens zijn! Maar ik ga voor verbroedering. Ik hoor Geert Wilders praten en ben tegelijk bang voor een aanslag op zijn leven. Als het dan een Moslim is, dan roepen we tegen elkaar: “Zie je wel, hij had toch gelijk!” Ik wil zo graag verbroederen of is dat gek?

Ik ben fel tegen terrorisme. Maar ik ben ook fel tegen het kwetsen van mensen die hebben gekozen voor een bepaalde geloofsovertuiging.

Of denk ik nu misschien te simpel? Een paar weken na de aanslagen leven we weer rustig verder. Boer Tom heeft drie iets te knappe dames op zijn boerderij. Henny Huisman gaf een sneer naar Sylvie Meis. Frank Masmeijer zit nog langer vast en Danny de Munck is vandaag weer herenigd met zijn ouders. Geweldig nieuws toch?

Het kabbelt zoals altijd weer gewoon door. Tot er weer een aanslag komt. Dan zijn we allemaal drie weken in shock totdat we weer voor het keuzemoment van een boer zitten.

Hoe ver kunnen we nog gaan met onze humor? Cartoons vallen onder het kopje satire en behoren daarmee tot het pakket ‘vrijheid van meningsuiting’.

Natuurlijk mogen we nooit wijken voor terrorisme. Maar moeten we terrorisme in de hand werken met dit soort publicaties? Ik weet het gewoon niet meer.

Het is de kip en het ei. Maar wie is de kip en wie is het ei? Ben ik het ei, omdat ik me dit soort dingen hardop afvraag? Dan komt daar misschien wel een cartoon van. Wees gerust, ik kan het hebben.

Leave a Comment

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>